تکان دهنده تخته عرشه: راهنمای عملی برای قرار دادن اتصالات عرشه مرکب

اولین ردیف دک کامپوزیت شما نصب شده است، گیره های پنهان قفل شده اند و سطح تمیز به نظر می رسد. سپس با یک بریدگی 210 میلی متری به پایان دور دوم می رسید. اگر ردیف بعدی را با آن بریدگی شروع کنید و به همان ترتیب ادامه دهید، هر مفصل انتهایی در یک خط مستقیم در سراسر عرشه قرار می گیرد. این خط به مسیری برای آب ایستاده، نقطه تنش برای انتهای تخته و یک شبکه بصری تبدیل می شود که نصب حرفه ای را ناتمام نشان می دهد.

پاسخ ساده است: هر اتصال انتهایی را تکان دهید تا هیچ دو ردیف مجاور در فاصله 300 میلی متری از یکدیگر مفاصل نداشته باشند. هر مفصل را مستقیماً روی یک تیرچه قرار دهید. قبل از ورود اولین کلیپ، چیدمان کامل تخته را برنامه ریزی کنید. این سه قانون یک عرشه کامپوزیت را برای سالها صاف، آماده تخلیه و بدون شکاف ناهموار نگه می دارد.

چرا مسائل سرسام آور

عرشه کامپوزیت جامد سفت و سختی نیست. با نوسانات دما منبسط می شود و منقبض می شود و حرکت بیشتر از آنچه بسیاری از مردم انتظار دارند قابل مشاهده است. هنگامی که دو اتصال لب به لب از ردیف های مجاور به هم نزدیک می شوند، انتهای تخته در حالی که منبسط می شوند به یکدیگر فشار می آورند. این بار متمرکز می‌تواند انتهای تخته را بلند کند، گیره‌ها را شل کند و موج‌هایی ایجاد کند که در سراسر سطح اجرا می‌شوند.

از نقطه نظر زهکشی، مفاصل لب به لب ضعیف ترین نقاط هستند زیرا آب را جمع می کنند. اگر خطی از اتصالات لب به لب از عرشه عبور کند، آن درز بیشتر مرطوب می‌ماند و سایش سطح را تسریع می‌کند و احتمال ایجاد قالب یا لکه‌های موضعی را افزایش می‌دهد. یک عامل زیبایی شناختی نیز وجود دارد. یک الگوی افست منظم مفاصل را می شکند تا چشم آنها را به عنوان یک شبکه نخواند. این ریتم ساده باعث می شود که عرشه به جای اینکه با هم وصله شود، عمدی به نظر برسد.

همراه با یک هسته جامد، عرشه هم اکستروژن رطوبت و حرکت را بهتر از پروفیل های استاندارد کنترل می کند. تخته عرشه کامپوزیت با اکستروژن جامد 140mm x 23mm با سطح محافظ این تخته با ترکیب یک هسته جامد و پوشش اکسترود شده، در برابر رطوبت، آفات و محو شدن اشعه ماوراء بنفش مقاومت می کند و عملکرد بادوام را برای عرشه های با دهانه طولانی تضمین می کند. ایده آل برای مناطق خارج از منزل که نیاز به تعمیر و نگهداری کم دارند. مشاهده محصول →

قوانین استاندارد برای سرگردانی

اکثر تولید کنندگان عرشه کامپوزیت نیاز دارند که هر مفصل لب به لب توسط یک تیرچه پشتیبانی شود. انتهای تخته باید روی تمام عرض تیرچه قرار گیرد یا حداقل به خط مرکزی برسد. هرگز اجازه ندهید یک مفصل لب به لب بین دو تیرچه آویزان شود. این سریعترین مسیر برای رسیدن به انتهای تخته ترک خورده یا خرد شده است.

فاصله افست جایی است که ترجیح شخصی با محدودیت های عملی روبرو می شود. یک قانون رایج این است که اتصالات مجاور را حداقل 300 میلی متر از هم دور نگه دارید. بسیاری از نصاب های حرفه ای یک سوم یا یک دوم تخته را ترجیح می دهند. در یک تخته 3.6 متری، یک سوم برابر با 1.2 متر است که بدون اتلاف مواد، ریتمی تکرارپذیر می دهد.

یک طراحی چیدمان از پیش برنامه ریزی شده بیشتر از هر حدس و گمان در سایت ارزش دارد. ابتدا محل اتصال را روی کاغذ علامت گذاری کنید و از بریدگی ها دقیقاً در جایی استفاده کنید که نقشه آنها را می خواهد.

برنامه ریزی و نصب گام به گام

با طرحی از قاب عرشه خود شروع کنید. تیرچه ها را بکشید و جهت اجرای تخته را یادداشت کنید. روی هر ردیف از ۱ تا N برچسب بزنید. در ردیف ۱، محل اتصال انتهایی را علامت بزنید. در ردیف 2، آن علامت را حداقل 300 میلی متر تغییر دهید. به جابجایی برای همه ردیف‌ها ادامه دهید.

هنگام نصب، اولین تخته هر ردیف را با استفاده از یک تخته تمام قد یا یک برش برنامه ریزی شده قرار دهید. اتصال انتهایی را با خط مرکزی تیرچه به سمت بالا بچینید، سپس آن را به سمت پایین ببرید. برای ثابت نگه داشتن شکاف انبساط بین دو تخته در هر مفصل از یک بلوک ضربه ای استفاده کنید.

از لبه بیرونی به سمت خانه کار کنید. که انتهای تخته را در محیط قابل مشاهده نگه می دارد و برش نهایی را کمتر نمایان می کند. آخرین تخته را طوری بچینید که مناسب باشد، و همان شکاف انتهایی 3-5 میلی متری را که توسط پروفیل عرشه توصیه می شود، در نظر بگیرید.

تخته را به زور در موقعیت خود قرار ندهید. اگر یک قطعه را بیش از حد 3 میلی متر برش دهید، با گرم شدن سطح به تخته مجاور چسبیده و سگک می شود. ابتدا برش دهید، دو بار بررسی کنید، سپس گیره دهید.

برای دنباله نصب کامل، از زیرسازی تا کارهای نهایی، به این مراجعه کنید راهنمای نصب کامل عرشه کامپوزیت .

ملاحظات خاص ترکیبی

عرشه کامپوزیت نسبت به چوب تحت فشار ضریب انبساط حرارتی بالاتری دارد. در یک تخته 3.6 متری، می توانید انتظار تغییر طول چندین میلی متری را در یک چرخه کامل تابستان و زمستان داشته باشید. به همین دلیل است که انتهای تخته برای حرکت به فضای واقعی نیاز دارد. یک سیستم گیره پنهان تنها در صورتی درست کار می کند که شکاف های انتهایی رعایت شوند.

در دهانه‌های باز بزرگ، ساختار هسته جامد تخته‌ها را صاف نگه می‌دارد و جدا شدن اتصالات را کاهش می‌دهد. تخته دکینگ کامپوزیت جامد کلاسیک 140mm x 23mm با HDPE بازیافتی این تخته جامد که از 30 درصد پلی اتیلن پلی اتیلن بازیافت شده و الیاف چوب طبیعی ساخته شده است، استحکام ساختاری، مقاومت در برابر حشرات و پوسیدگی و بافت چوبی دو طرفه را ارائه می دهد. سیستم گیره مخفی آن نصب را برای عرشه های بزرگ در فضای باز ساده می کند. مشاهده محصول →

عرض تخته نیز پلان استگر را تغییر می دهد. یک تخته 140 میلی متری در هر متر مربع اتصالات بیشتری نسبت به تخته 150 میلی متری ایجاد می کند. اتصالات بیشتر به معنای نقاط افست بیشتر برای مدیریت است، بنابراین پس از مشخص شدن عرض تخته، الگوی تلوتلو خود را دوباره محاسبه کنید.

اگر در حال سنجیدن مبادلات بین اکستروژن مشترک و WPC کلاسیک هستید، این مقایسه اکستروژن مشترک در مقابل WPC کلاسیک تفاوت های مواد را با جزئیات بیشتری پوشش می دهد.

جایگزین هیئت انتقال

برخی از سازندگان عرشه به طور کامل از رویکرد تلوتلویی کلاسیک چشم پوشی می کنند. آنها یک تخته انتقال، که به عنوان تخته شکن نیز شناخته می شود، عمود بر تخته های اصلی عرشه نصب می کنند. تخته انتقال سطح عرشه را به دو قسمت کوتاه تر تقسیم می کند. همه تخته های یک طرف شروع می شوند و به تخته انتقال ختم می شوند و برش های آنها به طرف دیگر می رود.

این روش هر 1.5 تا 2.5 متر یک شکست بصری به عرشه می دهد. از خط طولانی اتصالات که می‌توانند در یک میدان کاملاً تکان‌خورده خزش کنند، جلوگیری می‌کند و کنترل انبساط را آسان‌تر می‌کند زیرا هیچ تخته‌ای طولانی‌تر از اجرای بین تخته‌های انتقال نیست. تغییر قاب و برش اضافی است، اما ظاهر نهایی دقیق تر است.

سطوح برجسته عمیق به خواندن هر تخته به عنوان یک تخته کمک می کند. تخته دکینگ کامپوزیت برجسته سه بعدی بدون لغزش 146mm x 21mm این تخته دارای یک دانه چوب برجسته سه بعدی است که مقاومت طبیعی در برابر لغزش و محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش را فراهم می کند. ساختار جامد بادوام آن در برابر تاب خوردگی و آفات مقاومت می کند، در حالی که سیستم گیره مخفی نصب سریع برای تراس های فضای باز را امکان پذیر می کند. مشاهده محصول →

اشتباهات رایجی که باید از آنها اجتناب کنید

• گیج کننده کمتر از 300 میلی متر. دو مفصل مجاور در یک تیرچه حرکت را به یکدیگر منتقل می کنند و باعث بلند شدن انتهای تخته می شوند.
• مفاصل باسن بدون تکیه گاه. انتهای تخته ای که روی یک شکاف خالی شناور است، تراشه یا ترک می خورد. همیشه طرح تیرچه را طوری برنامه ریزی کنید که هر مفصل دارای یاتاقان محکم در زیر باشد.
• نادیده گرفتن فاصله تیرچه در 400 میلی متر در مرکز، انتهای تخته می تواند روی مرکز تیرچه قرار گیرد. در 600 میلی متر در مرکز، تیرچه را در محل اتصال دو برابر کنید.
• شکاف انبساط را خیلی محکم برش دهید. یک شکاف 2 میلی متری به محض برخورد خورشید به عرشه بسته می شود. از حداقل فاصله 3-5 میلی متری توصیه شده سازنده در هر اتصال انتهایی استفاده کنید.
• پیچ های رانندگی از طریق یک سیستم گیره پنهان. تخته های کامپوزیت برای چسباندن گیره طراحی شده اند. یک پیچ یک تله آب ایجاد می کند و از عملکرد صحیح سیستم گیره جلوگیری می کند.

غذای آماده نهایی

تکان دادن تخته عرشه یک عرشه سطح بالا را از زنجیره ای از آسیب های آینده جدا می کند. حداقل 300 میلی متر افست را روی پلان قرار دهید، هر مفصل لب به لب را نگه دارید و شکاف انبساط را رعایت کنید. اگر ابتدا طرح را ترسیم کنید، نصب تقریباً مکانیکی می شود. از آن بگذرید و روی شانس و اقبال روی عرشه شرط بندی می کنید. اکنون کمی برنامه ریزی سطحی صاف، آرام و زیبا را برای سالها باز می گرداند.